Menu Sluiten

Medical Taping

De basis van het Medical Taping Concept werd in de jaren zeventig gelegd in Azië, vooral in Korea en Japan. Principes uit de chiropractie en de kinesiologie gaven aanleiding tot de ontwikkeling van een nieuwe methode, vanuit de gedachte dat beweging en spieractiviteit essentieel zijn om gezondheid te behouden of te herstellen. De achtergrondgedachte is, dat spieren niet alleen nodig zijn voor beweging, maar daarnaast ook bepalend zijn voor bloed- en lymfecirculatie en de lichaamstemperatuur. Als spieren niet goed functioneren, kan dus een scala van klachten en aandoeningen ontstaan.

Voortbouwend op deze gedachte, werd een elastische tape ontwikkeld die de spieren in hun functie konden ondersteunen, zonder daarbij de beweging te beperken. Door aangedane spieren op deze manier te behandelen, wordt het lichaamseigen herstelproces geactiveerd. Tijdens de ontwikkeling van deze methode bleek al snel dat het toepassingsgebied veel ruimer was dan alleen het behandelen van spieren. Eind jaren negentig introduceerde ex-profvoetballer Alfred Nijhuis de methode in Europa. In Amerika en Azië werd toen al steeds meer gebruik gemaakt van de methode en ook in Europa won de behandelmethode al snel aan populariteit.

Grote voordelen ten opzichte van de bestaande “witte” tape is dat de elastische tape de druk vermindert in plaats van verhoogt (waardoor letterlijk en figuurlijk ruimte ontstaat waardoor herstel bevordert wordt).
De elastische tape mobiliseert de normale beweging in plaats van immobilisatie.
Afhankelijk van de manier van tapen kan een spier ontspannen of juist gestimuleerd worden.

Effecten:

Vermindering van pijn.
Vermindering van spanning in de spieren.
Ondersteunt en stimuleert de spier in de juiste richting.
Corrigeert positie van gewrichten (zie voor dat laatste ook het Mulligan Concept)
Vermindering van overtollige lymfe of bloedingen onder de huid.